|
|
EPISTULA II IOANNIS |
1 Presbyter
electae dominae et filiis eius, quos ego diligo in veritate, et non ego solus,
sed et omnes, qui noverunt veritatem,
2 propter veritatem, quae permanet in nobis et nobiscum erit in sempiternum.
3 Erit nobiscum gratia, misericordia, pax a Deo Patre et a Iesu Christo, Filio
Patris, in veritate et caritate.
4 Gavisus sum valde, quoniam inveni de filiis tuis ambulantes in veritate, sicut
mandatum accepimus a Patre.
5 Et nunc rogo te, domina, non tamquam mandatum novum scribens tibi, sed quod
habuimus ab initio, ut diligamus alterutrum.
6 Et haec est caritas, ut ambulemus secundum mandata eius; hoc
mandatum est, quemadmodum audistis ab initio, ut in eo ambuletis.
7 Quoniam multi seductores prodierunt in mundum, qui non confitentur Iesum
Christum venientem in carne; hic est seductor et antichristus.
8 Videte vosmetipsos, ne perdatis, quae operati estis, sed ut mercedem
plenam accipiatis.
9 Omnis, qui ultra procedit et non manet in doctrina Christi, Deum non habet;
qui permanet in doctri na, hic et Patrem et Filium habet.
10 Si quis venit ad vos et hanc doctrinam non affert, nolite accipere eum in
domum nec “ Ave ” ei dixeritis;
11 qui enim dicit illi: “ Ave ”, communicat operibus illius malignis.
12 Plura habens vobis scribere, nolui per chartam et atramentum; spero enim me
futurum apud vos, et os ad os loqui, ut gaudium nostrum plenum sit.
13 Salutant te filii sororis tuae electae.